Hetzelfde anders

Voor ik in de volgende blogpost mijn bevindingen over 23 dingen zal schrijven wil ik jullie dit gedicht niet onthouden:

Hetzelfde anders

Als het glas waaraan wij samen dronken
diep in de schervenzee zal zijn verzonken
- onze lippen weggevroren-
blijft in een ruimte die de tijd weerstaat
lichaamloos de tederheid bewaard
van alle kussen ons geschonken

Vogels pikken in de harde voren
Vrieskou dekt zich in met mist
Wie in het nieuwe jaar worden geboren,
naast ons bestaan, na ons verdwijnen,
belichamen het raadsel van de tijd:
verandering baart eeuwigheid

Wiel Kusters

Bron: De Limburger/Limburgs Dagblad, vrijdag 2 januari 2009